GENOCID nad oko 7.000 Srba na Mehinom stanju pored Velike Kladuše i u Srpskoj pravoslavnoj crkvi Svetog Georgija u Velikoj Kladuši, izvršen od 29. jula do 14. avgusta 1941, ni posle punih 85 godina nije dovoljno istražen.
Ovaj masakr nad srpskom decom, ženama i muškarcima dugo je prećutkivan nakon Drugog svetskog rata, kao i mnogi drugi.
Sećanje na njega je gotovo izbrisano, a tačan broj žrtava nikada nije utvrđen, ekshumacija nikada nije obavljena i žrtve nisu dostojno sahranjene, podsetili su danas, na godišnjicu zločina iz Saveza Srba iz regiona.
U tom malom mestu jugoslovenska vojska uoči Drugog svetskog rata izgradila je betonska utvrđenja i iskopala protivpešadijske i protivtenkovske rovove dubine oko tri metra i širine pet metara.
Borba za priznavanje zla
SRBIJA ima nacionalnu i civilizacijsku dužnost da donese Rezoluciju o genocidu i osnuje Memorijalni centar genocida nad Srbima u tzv. NDH i pokrene borbu za međunarodno priznavanje genocida nad srpskim narodom u tzv. NDH, sa ciljem da što veći broj država potpisnica Konvencije o sprečavanju i kažnjavanju genocida i međunarodne organizacije u parlamentima donesu rezolucije kojima se masovno i plansko uništenje Srba od strane ustaškog režima priznaje kao genocid – saopštio je Savez Srba iz regiona.
– Ustaše su na ovom mestu početkom avgusta 1941. izvršile masovni i nepojmljivi pokolj srpskog naroda sa područja Korduna. Svi stradali su najpre strahovito mučeni, a potom čekićima, krampovima, tojagama, noževima i puškama pogubljeni. Ustaše su rovove, duže od tri kilometra, iskoristili kao grobnice, u koje su bacali žrtve, a muslimanski seljaci su ih zakopavali – podsetio je predsednik Saveza Srba iz regiona Miodrag Linta.
Veliki zločin počinjen je prvo u Srpskoj pravoslavnoj crkvi u Velikoj Kladuši 29. jula 1941. gde je pogubljeno više od 500 Srba, među kojima najviše žena, dece i staraca, ubijenih čekićima, krampovima i noževima.