J. S. Popović: „Pomirenje“. Režija: Bojana Ivanov Đorđević. NP „Sterija“, Vršac
ZAGUBLjENA "dramatizirana povest iz 1830", Jovana Sterije Popovića, narečena kao "piščeva proba pera" (prvi pokušaj pisanja komedije), igrana je 1956. godine u BDP, na primer… Kuriozitet je, koji bi trebalo istražiti, podatak da je, na srpskohrvatskom jeziku, ovo delce izvedeno oko 2.000 puta u Atelje-teatru na pariskoj Sorboni!
Dramaturškinja i rediteljka, Bojana Ivanov Đorđević, istraživačica i fasilitatorka primenjenog pozorišta (ovde su pretežno korišćene metode procesne i razvojne drame) iskoristila je najranije, dugo neotkriveno Sterijino delo kao povod za imerzivno pozorište, gde publika ravnopravno učestvuje u dramskom procesu, jer njene odluke (u ulozi sudske porote) mogu da promene tok i ishod radnje.
Zaplet, kasnije vrlo karakterističan kod Sterije – predimenzionirane, preciozne, veštački usvojene osobine, nepripadajuće podneblju i statusu likova – je u "Pomirenju" koliko jednostavan, toliko i komički delotvoran. Dve malogradske precioze, Fema (Jovana Andrejević Grujić) i Anica Vuletina (Korina Troća) zateknu se kod istog, (naravno) gramzivog i nemoralnog advokata (Ivan Đorđević), koji pokušava da manipuliše njihovim međusobnim sukobom tako da od toga ima i dalje koristi – predlažući im pomirenje.
Tema koruptivnog sudstva je mnogostruko iskorišćena u komediji Aristofana, Molijera, Goldonija… pa je autorka pomerila fokus ove, nažalost, savremene "boljke" na mnogo ređe obrađenu temu neslavnog položaja žene u svakom društvu, koja je primorana da se obrati za pomoć muškarcu. U "Pomirenju", dvema sukobljenim ženama se manupiliše pravno, materijalno i polno, što bi moglo da dovede do neveselog ishoda, da namera autorke nije bila da ishod preokrene u korist ženske solidarnosti i domišljatosti.
U igru moći i prevare Bojana Ivanov Đorđević uvodi i advokatovu pomoćnicu Ružicu (Ana Marić), inače inspicijentkinju predstave, čije učešće mapira i upotrebu pozorišta zajednice u ovo scensko istraživanje. U tom smeru ide i markantna pojava "specijalnog gosta", Vanje Radošević, još jedne žene u večitoj advokatovoj vlasti, udovice koja traži utehu i pomoć…
U predstavi "Pomirenje", kojom Narodno pozorište Vršac, pod novom upravom, atraktivno i senzibilno otvara novu sezonu, korišćeni su i songovi, na muziku Dragana Đokića, sa tekstom nastalim u radioničkom procesu interaktivne predstave (igra počinje u holu, glumica se obraća sa balkona na početku, a kasnije komunicira sa publikom…) kao i istraživačkom, naročito spajanjem scene i gledališta – scenografskim rešenjem, pistom i stepenicama koje sežu daleko u pozorišnu salu (Bojana Ivanov Đorđević i Sofija Lučić) zaokružuju se oba učesnika u povezanu celinu.
Igra Ivana Đorđevića, advokata Petrića, bila je jasno komička, bez karikaturalnih primesa, sa premijerno prenapadnim podrugljivim smehom. Izvrsnu interpretaciju songova, karakterističnog teksta o pravdi i "krivdi" povremeno narušava neusklađeni plej bek, pa se logičnim čini rešenje da likovi izvode svoje fizičke radnje, bez potrebe da pevaju uz matricu. Jovana Andrejević Grujić i Korina Troća su bile odlično pogođeni Sterijini ženski likovi, kasnije nezaboravni u istoriji našeg komičkog teatra, a koleginice u gostima su sa stilom i merom obojile poznate nam karaktere. Značajna predstava.
Kada znaš za šta štediš, onda oročiš
SAZNAJ VIŠE INFORMACIJA